Over veel praten en weinig zeggen….

In het recente februarinummer van Management Team stond een interview met Wessel Ganzevoort, “eminence grise” onder de organisatieadviseurs. Hij zei:

We besteden gemiddeld 80% van onze tijd op kantoor aan praten, maar we zeggen bar weinig”.
Herkenbaar … ‘Lastige problemen’ hebben hun oorzaak meer in de manier van (niet) communiceren óver de inhoud, dan ín de inhoud zelf. Wessel Ganzevoort zegt “Durf te vragen: hoe deed ik het”. Hij zegt daarmee: haal feedback, verbreed je blik, verrijk je zelfbeeld, enz. Spreek elkaar meer aan.

Ja, dat lijkt mij ook.

En .. ik hoor managers en professionals wel praten over visie en beleid, maar eigenlijk bar weinig zeggen – om met Ganzevoort te spreken. Beelden of ideeën over dat beleid eens bij elkaar toetsen … weinig. Elkaar bevragen op “Wat verwacht jij daar eigenlijk van?” … nauwelijks.

Jammer eigenlijk. Want als je hen daarop bevraagt, dan blijkt er rijke verscheidenheid te bestaan in ideeën, doelen, verwachtingen. Rijkdom ideeën en beelden wordt niet benut. Mede daardoor:

  • Vaak geen gezamenlijke focus
  • Weinig samenhang tussen activiteiten en projecten
  • Vertraging in voortgang of budgetoverschrijding op uren en geld
  • Onbevredigend resultaat

Doordat we wel veel praten maar bar weinig zeggen, komen we maar moeizaam van goede voornemens tot tastbaar resultaat. Als dat ‘bar weinig’ met elkaar spreken zulke nadelige gevolgen heeft, waarom gebeurt het dan toch? Ik noem een paar redenen:

  1. Eén ongeschreven regel in gemeenteland is (er zijn er meer) “Jij bemoeit je niet met mij, dan bemoei ik me n iet met jou…”
  2. Sociale vaardigheden zoals bijv. samenvatten, vragen stellen, spiegelen of feedback geven/krijgen worden weinig beoefend. We doen het weinig.
  3. Tussen harmonie en conflict zit niet zoveel. Óf we hebben een goede verbinding met respect voor ieders ruimte (1e punt) óf we hebben gelazer. Dat maakt onzeker en soms angstig voor conflict collega of leidinggevende. Daardoor is er veel conflictmijdend gedrag te zien.
  4. Dan niet snel acute noodzaak voor aanspreken: “Het gaat toch goed zo?”

De omgang met elkaar kent zo een een vicieuze cirkel waarin de conflict-mijding in de hand werkt doel niet te bereiken.

Als je doel wél wilt bereiken, goede voornemens (visie, beleid) écht tot tastbaar resultaat wilt brengen, dan moet deze vicieuze cirkel worden doorbroken. Dat kán!

Wat is daarvoor nodig? Ik noem 3 hoofdpunten in termen van het Driehoeksmodel:

  1. Ten eerste: maak op HET de abstractie van visie en beleid concreet, bijv. inhoud en aanpak. Welke keuzen maken we, welke kaders hanteren we?
  2. Ten tweede maakt dat het zakelijke gesprek op WIJ makkelijker. Er is nu handvat om op inhoud te bespreken wat beelden en verwachtingen zijn aan de hand van voorliggende keuzen. Het betrekkingsniveau wordt zo gerelativeerd.
  3. Ten derde: wees je op de factor IK bewust van de mechanismen in jouzelf en tussen jou en de ander. En wees bereid om je eigen comfortzone een beetje op te rekken. Om de onwennigheid of het ongemak van feedback vragen en geven te verdragen.

Zo kan er ruimte komen voor resultaat.
En … daar wordt de (gemeentelijke) organisatie veel leuker van, zegt Wessel Ganzevoort.

PS In de training De Driehoeksaanpak leer je hoe je dit aanpakt.

PS Geef je reactie hieronder !!

2 gedachten over “Over veel praten en weinig zeggen….”

  1. Het is allemaal zo herkenbaar en toch doen we er in het zakelijke leven weinig tot niets mee omdat we onder andere meegezogen worden in de waan van de dag. Het maakt bij mij wel iets los en ik ga hier serieus mee aan de slag. Ik denk dat we hier allemaal een lesje uit kunnen, mij gaat het in ieder geval helpen om doelen beter te bereiken en persoonlijk succesvoller te worden.

    Dankjewel Vincent

    Beantwoorden
  2. Vincent, de vermelde vuistregels kunnen ook in andere verbanden toegepast worden. Ik denk, dat zowel jij en ik daar wel een voorbeeld van hebben gezien.

    Beantwoorden

Plaats een reactie